Het is een warme zomermiddag en ik loop door het Vredespark van Hiroshima. Het is er vrij rustig: bezoekers lezen bordjes, staan stil bij monumenten of luisteren naar een gids.
Opeens hoor ik een bel. Een rustige maar duidelijke klank klinkt door het park. Zo ontdekte ik de Vredesbel, vlak bij de rivier en tegenover het Vredesmonument. (https://www.pcf.city.hiroshima.jp/virtual/map-e/irei/tour_08_e.html )
Die bel staat symbool voor het verlangen naar vrede en een wereld zonder kernwapens en nucleaire oorlog. Iedereen kan dat idee doorgeven, simpelweg door de bel te luiden.
Luid de Vredesbel
Bezoekers lopen rustig de trap op en wachten hun beurt af. Net voor mij zijn een moeder en zoon (denk ik) aan de beurt. De jongen probeert het een paar keer, vooral om het goed op video te krijgen. Logisch ook: je wil dat moment goed vastleggen om te delen met vrienden of op je socials. Japan ligt tenslotte niet om de hoek.
Maar die herhaalde pogingen voelen toch een beetje… leeg. Gaat het hier om de boodschap – dat zoiets als Hiroshima en Nagasaki nooit meer mag gebeuren – of meer om een perfecte opname en reacties als “zo waar dit” en “100%”? Uiteindelijk lukt het bij de derde poging en lopen ze tevreden weg, hopelijk blij met hun video.
Zelf red ik het niet om die dag nog het museum te bezoeken, dus ga ik de volgende ochtend. Goede keuze, want je bent er wel even zoet. En belangrijker: de tentoonstelling belicht alle aspecten van deze tragische gebeurtenis.
Natuurlijk zie je de impact en snelheid van de bomexplosie boven Hiroshima. Maar de nadruk ligt vooral op het enorme menselijke leed (niet alleen van locals). Daarna gaat het over de mensen die het overleefden: velen werden later ziek en stierven relatief jong. Het laatste deel laat zien welke wereldwijde inspanningen er zijn om kernwapens te verminderen of zelfs helemaal weg te krijgen. Dat geeft toch een beetje hoop.
Dark Tourism
Het is een tentoonstelling die indruk maakt en je aan het denken zet. Dark tourism is niet voor iedereen, maar voor mij voegt het echt iets toe aan een reis. Vakantie is niet alleen ontspannen, maar ook iets leren over een plek.
Ik reis er niet speciaal voor, maar als het bij de geschiedenis hoort, vind ik het juist interessant.
Bezoeken aan plekken als Auschwitz en Tsjernobyl zijn me altijd bijgebleven. Hiroshima hoort daar nu ook bij. Het park en museum laten zien wat mensen elkaar kunnen aandoen, maar geven ook een belangrijke les: het kan beter.
Reistip
Ga je naar Japan en kom je langs Hiroshima (of Nagasaki)? Ga dan zeker naar het park en het museum. Het is echt de moeite waard.
En zie je de Vredesbel? Luid ‘m. Wil je het opnemen voor je socials, prima – maar deel het dan met zoveel mogelijk mensen. Niet voor de likes, maar voor de boodschap: dit mag nooit meer gebeuren.
Zoals er op het bord staat:
“Laat het geluid alle hoeken van de aarde bereiken en iedereen raken. In deze bel klopt het hart van mensen die vrede willen. Dus kom naar voren, en luid deze bel voor vrede.”
