Zomerse hitte in Lindos op Rhodos

De zon straalt uitbundig; hoogzomer in Lindos, op Rhodos, betekent hoge temperaturen. Het dorp ademt een en al mediterrane sfeer. Het tempo ligt wat lager, want je wilt je simpelweg niet te druk maken met dit warme weer. De meeste toeristen liggen op het strand onder een parasol, op een paar diehards na. Of ze dobberen in zee, hopend dat verbranding aan hen voorbij zal gaan.

De acropolis van Lindos torent majestueus boven het dorp uit. Wanneer je de hoge rots ziet, begrijp je gelijk de keuze voor deze plek. Strategisch gelegen, goed te verdedigen en dankzij het uitzicht zie je alles en iedereen van verre aankomen.

De klim naar de acropolis van Lindos

Handig, tenzij je als toerist op een zomerse dag naar boven wilt. Want ja, die hoge temperaturen maken de klim langs de helling en over de trappen behoorlijk inspannend. Om me heen wordt dan ook flink gesteund en gekreund. Zelf draag ik daar ongetwijfeld aan bij.

Maar eenmaal door de toegangspoort maken de uitzichten veel goed. Tussen de oude muren en zuilen dwalen mijn gedachten al snel af naar Assassin’s Creed Odyssey. Het spel neemt je mee naar het oude Griekenland, uiteraard met een flinke dosis Griekse mythologie.

Assassin’s Creed Odyssey, maar dan zonder te springen

Iedereen die deze gamereeks kent, weet dat rotsen beklimmen, over muren rennen en naar beneden springen erbij horen. Wanneer ik over de rand naar beneden kijk, moet ik daar toch even aan denken. Wees gerust, ik overweeg geen moment om zelf te springen. Mijn behendigheid bewaar ik liever voor de spelcomputer.

Mijn passie voor de Griekse mythologie is groot. Ik heb de boeken verslonden, films met plezier gekeken en nu dus ook het spel gespeeld. Een Griekse vriend van mij moet ondertussen gek zijn geworden van de woorden en uitspraken die ik uit het spel oppik. Volgens hem worden die vandaag de dag echt niet meer gebruikt.

Griekse mythologie en mijn eigen verwachtingen

Daar gaat mijn zorgvuldig opgebouwde kennis van de Griekse cultuur; zo het spreekwoordelijke raam uit. In mijn hoofd lopen de eeuwen blijkbaar vrolijk door elkaar. Toga’s en lauwerkransen, een sirtaki tussendoor en ergens op de achtergrond Nana Mouskouri. De Grieken zelf hebben ondertussen gewoon andere dingen te doen.

Gelukkig hoeft Rhodos niet aan mijn verzameling beelden en verwachtingen te voldoen. De blauwe baaien, het heerlijke eten en de hartelijkheid van de mensen maken de reis al meer dan de moeite waard. En hier boven op de acropolis kan ik mijn belangstelling voor het oude Griekenland nog even de vrije loop laten.

Terug naar Lindos: tijd voor een terras

Ik kijk rond en geniet van het uitzicht. De namiddagzon en de lichte zeebries maken het wegdromen wel heel gemakkelijk. Mijn reisgenote kijkt me aan; tijd om weer af te dalen. Op zoek naar een fijn terrasje.

Misschien toch nog een typisch Grieks element toevoegen aan de reis. Tijd voor ouzo?

Tips:

Lindos, Rhodos – toerisme: https://visit-rhodes.gr/destination/lindos/
Reisverslag van een bezoek aan Athene: https://travelisinthedetails.com/griekse-lauwerkrans-athene/