“En nog veel plezier. Ik weet het niet meer precies, waar ben je nu tijdens het reizen? Hoe dan ook, goede reis!” Het berichtje is de vorige nacht binnengekomen en ik zie het, tijdens het ontbijt. Ik begrijp de afzender ook wel. Tijdens deze reis weet ik zelf soms niet eens meer waar ik ben.
Wekenlang onderweg
Het is hoe ik tijdens de laatste week van mijn 7weekse reis terugkijk op alle belevenissen. Vier verschillende landen, in ieder geval vijf eilanden, verschillende manieren van transport en vele verschillende accommodaties; het duizelt me soms. Het is daarom ook geen wonder dat ik ook de tel kwijt ben.
Kamernummer
Wanneer ik incheck in een hotel neem ik gelijk een foto van het kamernummer. Want anders ga ik ze vergeten of door elkaar halen. Dit gebeurt in een hotel in Jakarta, wanneer een medewerker naar mijn kamernummer vraag als ik in een taxi stap. En opeens moet ik enorm nadenken … welk nummer was het ook alweer? (Voor o.a. het verslag aan de Borobodur: https://travelisinthedetails.com/op-de-borobudur-voor-mij-de-zondvloed/)
Volgende vlucht
Een vergelijkbare situatie gebeurt als een medewerker van Cairns airport vraagt of ik een volgende vlucht, vanuit Denpasar, Bali heb geboekt. In eerste instantie zeg ik nee, maar ik corrigeer me in een paar seconden. Als ik me verontschuldig moet de dame lachen; zij begrijpt ook dat zoveel weken reizen soms een goede geheugentest kan opleveren.
Dergelijke momenten leveren genoeg stof tot nadenken tijdens het ontbijt zelf. Een moment waarin ik de planning van die dag doorneem. Welke sites ga ik bezoeken? met wie heb ik nog een afspraak? en op dat moment denk ik weer aan de vraag van de vriendin: “Waar ben je nu?” en dan bedoel ik niet de locatie, maar waar sta ik nu in het leven? ik kan intens gelukkig worden van reizen, nieuwe ervaringen opdoen. En het mag schuren. Een kleine cultuurshock is prima voor mij. Dat geeft mij het gevoel dat ik leef.
Verdwaald voor het ontbijt
Ik denk even aan de wandeling die ik maakte van mijn hotelkamer, een paar verdiepingen hoger, naar het restaurant. En vanwege de verschillende vleugels was het even zoeken. Het is de zoveelste accommodatie en ik ben echt even de weg kwijt. Ik verontschuldig me bij de medewerkster van het restaurant. Ze lacht vriendelijk, heet me welkom en stelt me gerust. Ze herkent het vast.
Verdwaling
Volgens mij is deze verdwaling symboliek voor het leven. Wanneer je het verkent en lang onderweg bent, raak je soms de weg even kwijt. Soms is het beste om anderen even om hulp te vragen, of simpelweg uitleggen wat je situatie is. En voordat je het weet ben je weer ‘back on track‘.
Kortom, de vraag van deze vriendin was meer dan terecht en kwam binnen op de juiste plaats en op het juiste moment. Dank, ik weet – voor nu – weer waar ik ben!
(Wil je bewust reflecteren tijdens je reis, deze link geeft mooie tips: https://geertvannispen.nl/blog/reflecteren-tijdens-je-vakantie/)
