De lucht is grijs. Het waait een beetje en daardoor is het een stuk koeler dan de afgelopen dagen. Toch is het zeker niet onaangenaam. Sterker nog, het is misschien veel beter weer voor dit bezoek. Vandaag heb ik namelijk afgesproken met een vriendin, die ik 23 jaar geleden heb leren kennen, tijdens mijn stage in Londen. We hebben elkaar al jaren niet meer in het echt gesproken, maar we hebben wel altijd contact gehouden.
En daar zitten we dan, samen met haar lieve dochtertje, in de auto. Een meisje dat de mooiste verhalen heeft en ons daarmee prima vermaakt. We rijden Brighton uit en vervolgen onze weg naar het kleinere, nabijgelegen dorpje Rottingdean. Ook dit dorpje is aan de zee gelegen, heeft een lieflijk strand met boulevard en ook zeker leuke restaurantjes en cafés. Maar het is minder groot dan Brighton. Kortom, een prima plaats om na al die jaren bij te kletsen.
Lunchtijd, tea? lunch?
Rond 13 uur arriveren we in het dorp en dus een prima tijd om te gaan lunchen. Het dorp verwelkomt meer bezoekers en het is dus geen verrassing dat het nog even zoeken is naar een beschikbaar tafeltje. Maar na wat rondkijken vinden we een tafeltje bij ‘The Trellis Café’. Het café zelf heeft een charmant interieur dat authentiek overkomt. Het terras is vooral kleurrijk en snoezig gedecoreerd. Iets wat zeker aanstekelijk werkt; het trekt de aandacht van passanten. We zijn net op tijd, want daarna stroomt het vol met koppels, maar ook met groepen taalstudenten. Een gevarieerd publiek dus, en opeens heeft het personeel de handen vol aan alle bestellingen.
Op de menukaart staan vooral gerechten die geliefd zijn bij de Britten. En dat is een prima uitgangspunt. Verschillende soorten thee worden aangeboden, evenals cakes, en ook andere lunchgerechten. Wat volgens de online beschrijving ook inclusief is tijdens je bezoek: een huisgeest. Nou, je bent in Groot-Brittannië of je bent het niet. Wat volgt is een heerlijk moment om bij te praten in het Groot-Brittannië waar ik zo van houd; authentiek, down-to-earth en vriendelijk.
Ploughman’s lunch in Rottingdean
Hoe gezellig het gesprek ook is, we zijn hier ook om te lunchen. En het is nog een hele klus om een keuze te maken uit alle gerechten. Maar uiteindelijk valt mijn oog op de ‘Ploughman’s lunch’. Oftewel, een lunch die (enigszins) refereert aan de middagmaaltijd van een landarbeider. Om weer op krachten te komen had deze arbeider behoefte aan een stevige lunch. Denk hierbij aan brood, kaas en ingelegde uien. Maar door de jaren heen zijn er wat meer items bijgekomen zoals ham, appel en eieren. Ik ken deze lunch vooral als een sandwich in de bekende Britse winkels. Een broodje dat ik graag als lunch neem als ik door Londen wandel. Het lijkt me dus een goede keuze voor de lunch; ik verwacht geen sandwich (dan had het er wel gestaan) maar een stevige maaltijd waar ik de rest van de dag op kan leven. Ik zal niet teleurgesteld worden; Ploughman’s lunch in Rottingdean is echt iets anders dan een sandwich.
Ondertussen bestelt mijn vriendin de ‘Cream tea’. Nou is het algemeen bekend hoe verzot de Britten zijn op thee, maar een cream tea ken ik niet. Wellicht had ik beter op moeten letten tijdens mijn stage.
Eerst brengt men mijn lunch. Nogmaals, ik verwacht geen sandwich, maar dit is zeker geen kleine lunch. Stokbrood, een stevig stuk kaas, ingelegde uitjes, ham, hartig gebak en chips… om maar een paar ingrediënten te benoemen. Ik begrijp dat dit niet een korte lunch gaat worden. Als Nederlander ben ik best wel een lunch met kaas gewend. Maar dit is een punt kaas waar men in Nederland gerust met het hele gezin van kan eten.
Cream tea in Rottingdean: niet alleen thee
Net na het serveren van mijn lunch wordt ook de cream tea geserveerd. En tot mijn geruststelling is het dus niet ‘alleen’ thee. Uiteraard is er een kannetje met melk. Maar naast de thee worden twee degelijke scones geserveerd evenals de vereiste toppings. Oftewel de clotted cream en jam. Het is dus zeker geen klein kopje thee, maar een degelijke kop heerlijke Britse thee in combinatie met stevig gebak en toppings. En dit vult zeker. We verlaten het pand zeker verzadigd.
Stevige lunch of niet, ons gesprek gaat ergens over. Van luchtige grapjes en mooie herinneringen tot toekomstplannen en dingen waarover we twijfelen of vragen die we ons stellen. Het is een waardevol moment en het is waarom ik zo van ontmoetingen met een hapje of drankje houd: het is een moment van onthaasting.
Eerst je bord leeg eten
We ronden de lunch af, bedanken de bediening en maken een wandeling door het dorp. We dalen af naar de zee en lopen over de boulevard. Een prima manier om al het eten te verwerken. Naderhand rijden we naar Brighton om daar nog enige locaties te bezoeken. Het is een prima dag aan zee, met een goede vriendin en haar dochtertje. Precies wat je van een zorgeloze zomerse vakantiedag hoopt.
Achteraf verneem ik dat je echt niet alle kaas op hoeft te eten. Iets wat me sowieso niet lukt, zo voedzaam is de lunch. Maar menig ouder leert zijn/haar kind dat je wel ‘je bord leeg moet eten’. Iets wat hier geen goede les is, vermoed ik.
Het is na zoveel jaren fantastisch om elkaar weer te zien, om samen herinneringen op te halen en vooral om te merken dat de vriendschap nooit is veranderd. De gesprekken zijn net zo fijn als jaren geleden. Het gaat niet alleen over de welbekende ‘koetjes en kalfjes’ maar we bespreken ook de serieuzere vraagstukken in het leven. Hoe mooi is het dat een vriendschap zo lang kan bestaan? Alsof het gisteren was dat we elkaar voor het laatst zagen.
‘Food for thought'”Ploughman’s lunch in Rottingdean. Een vriendschap net als een fles goede wijn; ouder geworden en alleen maar beter.
Een friendship well aged.
Visit Brighton & Rottingdean
https://www.visitbrighton.com/food-and-drink/areas-to-explore/rottingdean
The Trellis Restaurant
https://www.facebook.com/TheTrellisRestaurant/?locale=nl_NL
Afternoon tea
https://travelisinthedetails.com/afternoon-tea-in-londen/
