31 augustus blijkt National Eat Outside Day te zijn. In ieder geval in Canada, het Verenigd Koninkrijk én de Verenigde Staten. Wat mij betreft mogen we dan voorzichtig spreken van een internationale feestdag. Ik vind het een mooie feestdag en een begrijpelijke; nog even is het genieten van mooi weer, voordat het weer grijs en regenachtig zal worden. ‘National Eat Outside Day’ here I come! Maarre… gelden dezelfde regels ook voor vele ander landen? buiten eten in Japan, Mexico, Australië, gelden hier dezelfde regels en cultuur?

Nu vind ik het wel even de moeite waard om de pagina door te scrollen. Want de invulling van ‘Lekker buiten eten’ kan per land verschillen. In sommige landen is het heel normaal om op straat te eten terwijl je loopt. In andere landen haal je iets in een winkel (of neem je iets mee van thuis) en zoek je een plek om te gaan zitten of picknicken. Hierbij een kleine herinnering aan eten in Japan.
Eten in Japan: Een minimarkt in Tokyo
Ik denk terug aan een bezoek aan Japan. Tegenwoordig houden veel reizigers van het bezoeken van de lokale minimarkt om zo de lokale cultuur te ervaren. En het uitproberen van lokale snacks of maaltijden is hier vaak een onderdeel van. En daar sta ik in een minimarkt in Tokyo; enigszins herken ik sommige items en ingrediënten. Maar eigenlijk is het ook een raadspelletje: “wat denk ik te zien? welke ingrediënten zitten hierin en hoe smaakt het?” Het voelt bijna als een spel op tv waar de deelnemer in het diepe springt.

Drie vliegen in één klap
Maar dat maakt het dan ook juist zo leuk. Ik heb vooraf al enkele YouTube-filmpjes gekeken. Wat verkoopt men er zoal? En hoe werkt zo’n winkel eigenlijk? Je kunt er producten kopen, klaarmaken én eten. Alleen dat al vind ik een interessant verschil. En natuurlijk heb ik wel eens Japans gegeten maar in hoeverre dit authentiek Japans is durf ik niet te zeggen.

En daar sta ik dus, voor het schap van een minimarkt. Ik heb zojuist de Bentendō-tempel bij Shinobazu Pond en de omringende vijver bezocht. Een prachtige locatie; maar na een hele wandeling – veelal in de felle, zomerse zon – moet ik even wat eten en drinken. Er is een aardige variatie aan snacks en hapjes te koop. Ik kies voor wat handzame snacks om zo weer door te wandelen. Zo kan ik weer op weg naar de volgende locatie, wat van de omgeving zien en ondertussen wat eten. Drie vliegen in één klap!
En zo loop ik de minimarkt weer uit met een paar snacks en een gekoeld drankje. Tokyo is een drukke stad; het verkeer raast er om je heen, voetgangers zijn nooit ver weg en ondertussen heb je ook nog vaak de invloeden van ledschermen en andere reclames. Algauw merk ik niet meer dat ik aan het eten ben.
Of toch niet?
Later ontdekte ik dat etend over straat lopen in Japan veel minder gebruikelijk is. Vaak eet je iets op de plek waar je het koopt, zoek je even een plek om te zitten of neem je het mee voor later. Daar liep ik dan, al etend door Tokyo. Goed voorbereid op reis, dacht ik. Blijkbaar toch niet helemaal.
Je tijd nemen voor een maaltijd heeft ook iets moois. Bewust met voeding bezig zijn; ook het waarderen van gerechten, misschien met zorg klaargemaakt door een van de mensen die aanschuift. Maar, we weten ook dat het soms ook handig is; even een winkeltje inlopen, een snack halen en doorgaan, simpelweg omdat je bij voorbeeld haast hebt.
Quality time
Ik denk ook aan de gezellige momenten waarin je bijkletst met vrienden in een Britse pub, of de charmes van een biergarten ergens in Duitsland. Tuurlijk, in beide landen kan je prima etend en drinkend over straat, maar voor een echt ‘quality time’ moment met vrienden of familie, ja daar ga je voor zitten. Het liefst met wat eten en drinken.

De cultuur proeven
Je kan nooit 100% perfect voorbereid zijn voor een reis; en zeker voor eentje met een geheel andere cultuur is het mogelijk dat je een paar goede weetjes en feitjes over het hoofd ziet. Dit is er voor mij eentje van. Voor een volgende reis naar Japan zal ik me nog beter inlezen (onder andere over eten in Japan) en zeker onthouden dat etend over straat lopen er niet zo gebruikelijk is. Het wordt dan toch eten in de minimarkt, of misschien meer leuke restaurantjes opzoeken; ook geen straf. Uiteindelijk wil ik zoveel mogelijk de cultuur van een land proeven… en liefde gaat door de maag, nietwaar?
Ik wens iedereen een fijne ‘National Eat Outside Day’ toe!
Tips:
- Streetfood in Taiwan: https://travelisinthedetails.com/street-food/
- National Eat Outside Day: https://www.daysoftheyear.com/days/national-eat-outside-day/




