Als alumnus van de opleiding ‘International Heritage Management’ mag ik me graag verdiepen in erfgoed. Paleizen, kastelen en andere residenties hebben zeker mijn aandacht. Daarom mag ik graag in München zijn, want in deze stad struikel je gewoon over het erfgoed.
Antiquarium
Daar sta ik dan in de ‘Antiquarium’ misschien wel de mooiste zaal van de ‘Münchner Residenz’. Oftewel, het stadspaleis van de Wittelsbach-dynastie; de voormalige koninklijke familie van Beieren. Kosten noch moeite zijn gespaard voor deze indrukwekkende ruimte. De bezoekers zijn onder de indruk van de vele beelden en beschilderingen. Velen van hen nemen dan ook een selfie, of laten een foto nemen, want de ruimte leent zich hier zeker voor.
Dit is niet een paleis met de typische ‘hoefijzer vorm’ maar een historisch gebouwencomplex wat door de eeuwen heen is uitgebreid. Je mag het nu gerust een doolhof noemen. Aan het begin van je bezoek kan je kiezen uit verschillende tours. En naast de verschillende kamers (minstens 150) beschikt het paleis ook over een theater en schatkamer.
De lange route
Aangezien ik dus wel meer wil weten over het paleis en haar bewoners kies ik voor de lange route. Het is net als met de Ikea; ik ga voor de volle mep en ben hierdoor dus wel 2 a 3 uur bezig. De uiteindelijke duur hangt van jezelf af; hoe vaak beluister je opties van de audiotour. En hoeveel tijd neem je om een ruimte te bekijken. Ik zal eerlijk zijn, na een aantal vertrekken kan ik soms geen vergulde spiegel, kandelaber of staatsieportret meer zien.
Wanneer je het paleis vanaf de ‘Max-Jozef-Platz’ bekijkt, zie je een strenge, sobere gevel. Maar laat je niet misleiden. De eerder genoemde ‘Antiquarium’ zaal is een voorbeeld van de overdadige versieringen en decoraties, evenals de Schelpengrot. Voeg daarbij zalen zoals de Troonzaal en je begrijpt dat je een heuse ‘paleiservaring’ hebt.
De Wittelsbach-dynastie
Daarnaast grossierde de Wittelsbach-dynastie in interessante leden, waarvan enkele wereldwijde faam hebben gemaakt. Want laten we eerlijk zijn, zonder koning Ludwig II was er misschien geen Neuschwanstein geweest. En zonder Elisabeth (of ‘Sisi’) had Oostenrijk een heus icoon minder gehad (en vele verhalen, souvenirs en merchandise). Zonder hen hadden de geschiedenis en cultuur van Beieren er vast anders uitgezien.
Na mijn wandeling verlaat ik het paleis. Van een relatieve rust en stilte sta ik weer in het hart van een drukke en levendige stad. Na vele (historische) feitjes en weetjes ben ik nu toe aan simpel vermaak en lekker eten en drinken. Gelukkig heb je daar dus ook ruime keuze in, in München. Of ik nu naar de markt ga, of de bierbrouwerij in wil, het is allemaal mogelijk. Ik zeg: de korte route naar de Beierse catering.
Tips
- Münchner Residenz: https://www.residenz-muenchen.de/englisch/tourist/index.htm
- Excursie/bezoek aan Garmisch-Partenkirchen: https://travelisinthedetails.com/wandeling-garmisch-partenkirchen-olympische-geschiedenis/
P.s. Dit is een terugblik naar 2021; de Corona crisis. Een en ander kan nu natuurlijk gewijzigd zijn.
