Het voelt lekker fris aan op het perron van treinstation Shrewsbury. Het is het kraakheldere weer dat je van een aangename lentedag verwacht. Volgens de online gegevens arriveert de trein ook nog op tijd, dus dat is helemaal mooi meegenomen. Nu het nog even wachten is, heb ik meer dan genoeg tijd om terug te blikken op de hele reis. Een verhaal over je spullen vergeten op reis.
Deze begon in de o zo pittoreske stad Birmingham. De stad heeft een paar aardige locaties, maar het bleek simpelweg niet mijn stad. Anderen zijn er enthousiast over en dat is prima, maar ik kon de charme niet echt ontdekken.
De stad heeft wel een groot winkelcentrum (the Bull Ring) waar je alles kunt halen wat je hartje begeert. De etalages zijn allemaal zo verleidelijk ingericht, waardoor ik aan het eind van het bezoek met twee nieuwe jassen het pand verlaat. Birmingham weet te verkopen, dat is zeker.
Een opmerkelijk hotel
Mijn gedachten dwalen af naar het hotel waar ik verbleef. Terwijl ik op het perron sta, zie ik de hotelkamer weer voor me. De vloer is niet waterpas. Uit nieuwsgierigheid leg ik een flesje water op de vloer. Zonder pardon rolt het naar dezelfde hoek van de kamer. Het bed heeft een baldakijn en in de badkamer staat de rand van de badkuip/douche vlakbij het raam. Kortom, zou ik het gordijn niet sluiten, dan sta je letterlijk ‘achter het raam’ een showtje te geven.
Vervolgens denk ik aan de klerenkast die in de kamer staat. Eentje waar prima meerdere kledingstukken in passen. En opeens krijg ik het warm en koud tegelijk; ik bedenk me…. die nieuwe jassen hangen nog in deze kast. Natuurlijk zegt een stemmetje in mijn hoofd: “nee joh, die heb je gewoon netjes in je koffer gezet” maar ik weet vrij zeker dat ik dit niet heb gedaan.
Walk of shame
Natuurlijk bereken ik hoeveel tijd het mij kost om het hotel lopend te bereiken om alsnog mijn jassen op te halen. Maar ten eerste komt de trein er bijna aan. En ten tweede: ik moet wel mijn terugvlucht naar Amsterdam halen. Teruglopen is er dus niet bij, zeker niet met een koffer, waardoor alles nog langzamer gaat. Na het trekken van deze conclusie bel ik het hotel. Een telefoongesprek bespaart me wel een daadwerkelijke ‘walk of shame’. Maar alsnog voelt het heel stom om aan te geven dat: je je spullen bent vergeten op reis. Uiteindelijk stuurt het hotel alles heel netjes in een doos naar me op, zodat ik de jassen alsnog met veel plezier kan dragen.
Op reis: Uit de koffer leven
Na dit kledingdebacle heb ik me voor altijd voorgenomen: je hangt nooit meer kleding op in de klerenkast van een hotelkamer. Daar heb ik me best goed aan gehouden. Vaak verblijf ik maximaal twee à drie nachten in hetzelfde hotel. En dan vind ik het prima ‘om uit de koffer te leven’. Verblijf ik een week in een hotel (wat vrij zeldzaam is) dan wordt er misschien iets opgehangen. En dan heb ik aan het eind nog de routine om alle kasten en laden na te gaan.
En toch…. het blijft nog wel eens fout gaan. Omdat ik toch dingen in hotelkamers vergeet? Nee, niet daar. Maar eerder onderweg. Treinen die ik gehaast verlaat om snel op een andere lijn over te stappen. En wanneer mijn eerste trein wegrijdt, denk ik opeens: “Goh, waar is mijn sjaal gebleven?”
Mini-paraplu’s heb ik nog wel eens achtergelaten in hotellounges. Ik heb een zonnebril achtergelaten in een bus op Rhodos en een (best leuke) overjas op het Oktoberfest (ik geef de schuld aan het bier 😉 ) O ja, en dan heb ik ook nog de ouderwetse oordopjes met draad achtergelaten. Als ik een lijstje met verloren items zou opstellen, waarschijnlijk kom ik op best een complete garderobe uit. Hopelijk is iemand er nog gelukkig van geworden, al vermoed ik eerder dat een en ander bij de verloren voorwerpen is beland.
Spullen vergeten op reis – Les geleerd
Wees gerust, ik heb geleerd om beter op mijn spullen te passen. Ook draag ik op reis meestal kleding die niet al te duur is, maar vooral praktisch. Kleding die past bij het doel van de reis of bij wat ik die dag ga doen. En als ik iets kwijtraak, is dat dan het einde van de wereld? Nee, niet bepaald. Natuurlijk is het niet slim, zeker als het een duur item is. Maar dit is niet vaak het geval.
Ik zie mijn leven eigenlijk als één grote reis. Plannen is zeker handig, maar soms zijn de ongeplande momenten de mooiste. Reizen inspireren, laten me veel vragen stellen, maar ik vind er ook vaak antwoorden in. Ik laat onderweg ook wat bagage achter. Als ik het zo bekijk, maakt reizen mijn hoofd niet alleen voller, maar soms ook een stuk lichter.
Ik ben benieuwd waar jouw volgende reis naartoe gaat. Ben jij iemand die alles tot in de puntjes plant, of laat je juist ruimte voor het onverwachte? En ben je net zo vergeetachtig als ik? Spullen vergeten op reis? of kom je meestal met precies evenveel bagage terug als waarmee je vertrok? Misschien is dat wat reizen voor mij doet: ik kom soms met minder spullen terug, maar bijna altijd met meer verhalen.
En jij? Lost of found? Met welke bagage kom jij meestal terug?
Goede reis!
Tips:
The Bull Ring Winkelcentrum: https://www.bullring.co.uk/
Mensen kijken op het vliegveld van Birmingham: https://travelisinthedetails.com/reislustige-ouderen/
