WorldPride in Amsterdam komt eraan. Daardoor moest ik ineens denken aan een vlucht naar Taipei, enkele jaren geleden. Wanneer na aankomst de deur opengaat bedank ik de crew voor de goede service en verlaat het vliegtuig. Ik ben licht pissig. Ik stap de terminal binnen in een stevig tempo, licht geïrriteerd.
Was er iets mis met de service aan boord? Helemaal niets: We vertrekken op tijd, men biedt aangename service aan en ook het aanbod aan films en tv-shows is prima.
Love Simon – coming-out – Een onverwachte film
En daar zit ’t ‘m nou in. Deze intercontinentale vlucht biedt inhaalmomentjes om series en films te kijken waar ik nog niet aan toe was gekomen. En met een dertien uur durende vlucht heb je hier prima tijd voor.
Op zo’n tien kilometer hoogte swipe ik door het menu met films en vind daar ‘Love, Simon‘. Een coming-of-age-film waarin de jonge Simon wordt gevolgd. Hij durft nog niet uit te komen voor zijn homoseksualiteit. Wat volgt is een verhaal over een tiener die soms ongelukkige keuzes maakt maar zichzelf leert accepteren. Uiteindelijk vertelt hij zijn ouders over zijn geaardheid en die reageren op de meest liefdevolle en begripvolle manier.
Coming out
Net als vele andere leden van de community is het coming out moment voor mij zeer herkenbaar: onzeker en bang voor de reactie van ouders en soms ook voor die van vrienden. De ouders in de film reageren enorm begripvol en vol liefde. Een moment dat niemand onberoerd laat. En daarom dacht ik “dit had mijn coming out moeten zijn”. Die van mij was ok, niet spectaculair. Maar zo begripvol als die van Simon, nee, dat niet. Wellicht had ik op meer begrip gerekend, maar uiteindelijk liep het wel los.
Ik hoop dat veel mensen deze film ooit eens zien. Omdat hij laat zien hoeveel verschil een beetje begrip kan maken. Dit soort films tonen ook goed aan hoe onzeker en spannend het kan zijn om ervoor uit te komen.
En dat is het dus; een goede film, die ik moest kijken. Fijn dat ook de airline onder andere deze film aanbood. Er zullen ook reizigers aan boord zijn geweest, voor wie zo’n realiteit ondenkbaar is. Wellicht ondenkbaar in hun samenleving of misschien hebben zij zelf dergelijke gevoelens en kunnen zij er niet voor uitkomen.
Meer dan alleen entertainment
Misschien heeft dit gewoon zo moeten zijn; het kijken van deze film, op dit moment. De film bracht me onverwacht terug naar mijn eigen coming-out. Dit is alweer jaren geleden, maar voor menig jong persoon is het een moment wat ze nog gaan ervaren. Een spannend moment, hopend op begrip en liefde van familie en vrienden.
Voor mij bevestigde deze film opnieuw hoeveel verschil begrip kan maken. En ik vermoed dat dat voor meer mensen geldt. Zeker voor wie nog zoekende is.
Pissig
Pissig dus, zo been ik het vliegveld in. Ik realiseer me algauw hoe dat komt; Love Simon’s coming-out: ja, zo had mijn eigen coming-out mogen zijn. Maar ik hoop vooral dat de coming-out van vele anderen zo zal zijn. Vol begrip, liefde en waardering.
De meeste films en boeken gaan over een coming-out in privésfeer, of wellicht op school. Maar hoe zit het op het werk? Is men daar ook tolerant? Is een partner welkom op het bedrijfsdiner of feest? Is er wellicht een speciaal beleid ingesteld door de organisatie? Uiteindelijk gaat inclusie niet alleen over beleid of regenboogvlaggen. Het gaat over de veiligheid om zonder aarzeling jezelf te kunnen zijn.
Zijn we met zijn allen bewust van diepgaande, soms impertinente vragen die makkelijk gesteld worden aan bepaalde groepen? Welke grappen maken we eigenlijk? En beseffen we altijd welk effect die op iemand kunnen hebben?
Waarom?
Soms hoor je de vraag waarom WorldPride eigenlijk nog nodig is. Voor mij is het antwoord simpel. Zolang niet iedereen zich overal veilig voelt om zichzelf te zijn, blijft aandacht hiervoor belangrijk.
Nu WorldPride eraan komt hoop ik vooral dat we elkaar iets meer gunnen: begrip, veiligheid en compassie. Niet omdat iedereen hetzelfde hoeft te zijn, maar juist omdat niemand dezelfde reis maakt.
Uiteindelijk is het leven misschien wel één grote reis. Ook onze carrière hoort daarbij. Met gekozen routes, onverwachte omwegen en mooie bestemmingen. Maar vooral een reis waarop iedereen zichzelf zou moeten kunnen zijn.
En misschien kunnen toekomstige generaties dan oprecht zeggen:
“Was het vroeger echt zo moeilijk om gewoon jezelf te zijn?”
Tips:
World Pride Amsterdam – 2026: https://pride.amsterdam/worldpride/
Na mijn reis via Taipei arriveerde ik in deze stad: https://travelisinthedetails.com/jakarta-ramadan-einde-rustige-stad-ervaring/Love, Simon – the movie: https://www.instagram.com/lovesimonmovie/
Zin om Taipei te bezoeken? : https://eng.taiwan.net.tw/
