Perfect & volmaakt: liggend op een houten bank kan ik zo de blauwe hemel bijna aanraken, althans, zo lijkt het. Er is geen bewolking en de zon deelt haar goudgele stralen. Mooiere kleuren kan je je niet voorstellen. Daarbij zijn er nog relatief weinig mensen op de bergtop. Hierdoor heerst er een gevoel van intense rust: ik voel me intens gelukkig.
Het is misschien wel de laatste mooie herfstdag van het jaar, en je kan ‘m niet mooier besteden. Mijn reisgenoot en ik hebben heerlijk gehiket en van de omgeving genoten. De hike leidde niet tot de top. We namen dit baantje ook omhoog, maar in vrij korte tijd hebben we veel van de natuur rondom Garmisch-Partenkirchen gezien.
Vergezichten en vragen
De vergezichten zijn prachtige panorama’s over Zuid-Duitsland; bossen, bergtoppen en een paar wegen die door de dalen kronkelen. Dergelijke impressies zetten mij aan het denken, en in menig geval droom ik helemaal weg. Want wat zal je achter die bergkam vinden? wat voor natuur tref je daar aan? en als je die ene weg volgt, waar kom je dan terecht? hoe zou het zijn om in dat huisje, bovenaan de berg te wonen? is het een eenzaam leven of juist puur volmaakt? (of beiden?.)
Daarnaast ga ik ook nadenken over mijzelf, wat ik doe, hoe ik me voel etc etc. Ik heb altijd een klein notitieboekje bij me om ideeën en vragen op te schrijven. Geloof me, meerdere pagina’s zijn volgeschreven. Zo’n wandeling is een goed moment van zelfreflectie; zeker als je met een reispartner wandelt, en menig dialoog voert. Tijdens de wandeling en aan het eind ervaren we menig vergezicht, dus met de helicopterviews zit het ook wel goed.
Liegekur
Naar het schijnt zijn er meerdere bezoekers die op de berg een heuse ‘Liegekur‘ volgen. Voeg daarbij de dialogen, zelfreflectie en stiltes en je kan concluderen: de wandeling was ontspannend en bijna therapeutisch.
Ik heb altijd geloofd in een goede werk-leven balans, inclusief natuur. Vandaag zie ik meerdere mensen er op uit trekken om van de natuur en het mooie weer te genieten. Ik bespeur enige jaloezie bij mijzelf, wat zou ik graag de keuze hebben om zo de bergen in te wandelen. Vervolgens denk ik ook: “waarschijnlijk zou ik het dan ook voor lief nemen, en lang niet altijd die bergen in gaan.” Het gras bij de buren …
Leven in het moment
Concluderend: deze dag smaakt naar meer: meer natuur, meer wandelen, en misschien iets meer dagen met mooi weer. Bewust leven in het moment is soms behoorlijk lastig voor mij (dank, reisgenoot). En ik zit alweer naarstig na te denken over de volgende bestemming en hike. Misschien had ik toch nog wat moeten wandelen om ook deze gedachten te ordenen.
