Je kent het wel, die kleine geluksmomentjes tijdens een reis. De mooie ogenblikken die je reis onvergetelijk maken. Zo’n momentje heb ik nu, op het dak van de historische Santa Maria del Mar. Ik kijk om me heen en geniet van het uitzicht. Warme kleuren komen samen, met op de achtergrond een prachtig blauwe lucht terwijl de zon met haar volle stralen op mij en een vriend schijnt. Om dan een heerlijk Nederlands cliché aan te halen: “Nou nou dit is wel het leven he?“
Puur toeval
Hoe ik hier gekomen ben? puur toeval. Nou ja, uiteraard ben ik niet toevallig in Mediterraans Europa beland. Wel was het eerste bezoek aan deze kerk spontaan. Tijdens een wandeling liep ik door de oude wijk ‘La Ribera‘ (De kust). Zeker niet een van Barcelona’s meest rustige plekken, want in de zomer is het hier goed gevuld met toeristen. Maar probeer de grotere straten en pleinen te vermijden en je bevindt je algauw op rustigere plekjes in de stad.
En zo wandel ik zonder plan door de wijk. Iedereen die me een beetje kent weet dat ik graag een plan maak voor elke dag. Het is zeker geen dichtgetimmerd schema maar ik heb per dag wel wat dingen in gedachten die ik wil doen; een bezoek aan een museum of interessante locatie, een mooie wandeling door de natuur of het genieten van lokale gastronomie in een restaurant wat wordt aangeraden.
Warme herinneringen
Door mijn werk als toerisme docent heb ik warme herinneringen aan Barcelona. De reizen vonden plaats in Catalonië en aan het eind was er één dag in de Catalaanse hoofdstad. Na een stadswandeling konden de studenten zelf lekker de hort op. De een ging nog meer sightseeing doen, de andere ging op winkelexpeditie. Elke keuze is helemaal te begrijpen want Barcelona is veelzijdig en biedt voor ieder wat wils.
Het toeristenseizoen probeer ik te vermijden, want dan is het in Barcelona te druk. Voor mij is het geen verrassing dat de locals protesteren tegen de toeristen. Ik hoop dan ook voor hen dat er gauw een beter toerisme-beleid zal komen, wat de stad – zeker voor hen – meer leefbaar maakt.
Vandaar dat ik de stad in de winter bezoek. Een prima moment, want in Nederland kan het akelig grijs en regenachtig zijn. Maar een paar dagen hogere temperatuur, zonneschijn en warme kleuren doet een mens goed. Het feit dat meerdere medelanders Nederland uitwisselen voor Zuid-Europa is begrijpelijk. Hier komt men voor inspiratie en laadt men de innerlijke (mentale) batterij op.
Nu, na het eerste bezoek aan de Santa Maria del Mar Barcelona, wil ik een vriend van mij de kerk laten zien, plus het uitzicht van Barcelona. Hopelijk geniet hij net zoveel van dit bezoek en uitzicht.
Stilte in de kerk
We bevinden ons aan het eind van de Passeig del Born. Daar, aan het eind van het pleintje, na verschillende winkels en bankfilialen bevindt zich de ingang van de kerk. Na het beklimmen van enkele treden zien een medewerkster zitten. Ze is vriendelijk en behulpzaam en rekent onze tickets in vlot tempo af. Terwijl zij afrekent kijk ik nog even naar het pleintje. Van een levendig plein, met de geluiden van spelende kinderen en het toeleveringsverkeer, lopen we nu de serene rust in. Op een andere bezoeker na is er verder niemand te vinden in de kerk. In alle rust bekijken we het interieur.
Mijn aanname is op dat moment dat de kerk in Romaanse stijl is opgetrokken. Het blijkt echter de Catalaans Gotische stijl te zijn; want de kerk heeft stevige muren, maar wanneer je de ramen bekijkt zie je de gotische vormgeving terug. Hierdoor geniet de kerk toch aardig wat lichtval wat bijdraagt aan de rust en ervaring in de kerk. In tegenstelling tot andere katholieke kerken die ik in Catalonië (en Spanje) heb gezien, mis ik hier de overdadige versieringen en vele overdadige decoraties. Je treft zeker kapelletjes en beelden aan. Online bronnen refereren naar een grote brand, als reden dat de kerk nu het overdadige karakter mist, waar andere katholieke kerken juist zo goed in slagen.
We lopen de kerk door en komen bij de hoofdingang, aan de Westkant uit. Naast deze ingang vind je de trap naar boven. Ik stel mijn vriend voor dat we de trap beklimmen, belovend dat het uitzicht de moeite waard is. Voor ons wacht een korte klim per wenteltrap; je gaat rond en rond. Eerst kijk je nog van boven de kerk in, vervolgens krijg je uitzichten van de stad voorgeschoteld.
360 graden uitzicht
De klim duurt niet super lang en dan staan we aan de zijkant van de kerk. Hier heb je de kans om de architectuur van het dak nog wat meer onder de loep te nemen. Volg de route en we staan tussen de kerktorens. Hier hebben we een 360 graden uitzicht; onder andere over de kerk zelf, maar ook over de rest van de stad.
Op het ene dakterras hangt de was te drogen, op een ander dakterras staat een inwoner de vloer schoon te maken. Ook onderscheid ik gebouwen zoals de toren en kabelbaan, evenals het luxueuze W hotel bij het stadsstrand. Wil je in één oogopslag ‘Barcelona door de eeuwen heen’ zien? dan is dit dakterras ideaal.
In gedachten hoor ik de typische Catalaanse en Spaanse muziek, terwijl ik foto’s neem en geniet van het uitzicht. Het zijn momentjes zoals deze die mijn reizen kleur geven. En kleur is er zeker; van de hemelsblauwe luchten, tot de crème kleurige gebouwen en donkerbruine en oranje dakpannen. Het is een aaneenschakeling van kleuren die ons goed doet.
Ergens onder me blaft een hond, een man rolt een container met producten door de straat en nu en dan hoor ik dat de bouwvakkers weer aan het werk gaan. Samen vormen deze geluiden een soort van rustgevende soundtrack; het ritme van de stad.
We mijmeren beiden en genieten van het uitzicht. Wat een luxe om winters en grijs Nederland te verruilen voor een levendig en warm Catalonië. Uiteraard bespreken we welke gebouwen we herkennen en ook welke verhalen hier bij horen. En zo wisselen we ook ideeën uit: wat op de horizon lijkt ons nu leuk om te bezoeken? dan gaan we daar nu naar toe.
Zo bespeur ik onder andere de kabelbaan in de haven, het silhouet van het luxueuze W hotel en ook de Montjuic. Vooralsnog wordt het geen van deze locaties. In plaats daarvan besluiten we dat het eerst tijd is om te lunchen. Via de andere kerktoren dalen we weer via een wenteltrap af naar beneden.
Voor een laatste keer nemen we de rust van de kerk in ons op. En dan verlaten we het gebouw en mengen ons in de drukte van de stad. Binnen enkele minuten worden we weer meegezogen in het ritme van de stad, begeleid door de soundtrack van de stad.
Tips:
De Santa Maria del Mar Basiliek: https://www.santamariadelmar.barcelona/en/
Eens een kerk in Nederland bezoeken? https://travelisinthedetails.com/bonifatiuskerk-leeuwarden-bezoek-en-architectuur/
