Bovenstaande quote wordt toegeschreven aan de Franse koningin Marie-Antoinette. Het wordt vaak gebruikt om aan te tonen hoever de Franse monarchie was vervreemd van haar volk.
Echter, er is geen hard bewijs dat aantoont dat Marie-Antoinette dit ook echt heeft gezegd. Sommige schrijvers zijn van mening dat het wellicht gebaseerd is op geruchten van eerdere auteurs, terwijl andere schrijvers geloven dat een van Marie-Antoinette’s hofdames verantwoordelijk zou zijn voor deze uitspraak. Wetende dat Marie-Antoinette oorspronkelijk uit Oostenrijk kwam, had het natuurlijk wel gekund; misschien dacht de lieve dame dat iedereen nu en dan zin had in een stukje Apfelstrudel of Gugelhupf. Feit of fabel; we weten hoe het met Marie-Antoinette is afgelopen…
Ik moet er aan denken wanneer ik Garmisch-Partenkirchen aan de kuchen zit. Oftewel, gebak. Wanneer ik in Duitsland of Oostenrijk ben, geef ik graag toe aan mijn guilty pleasure; het eten van lokaal of regionaal gebak. Ok, ik geef toe, het is niet eens een guilty pleasure. Wellicht alleen my pleasure.
Ik zal niet zeggen dat Nederland geen degelijk gebak heeft, maar de diversiteit en vakmanschap die men in Duitsland en Oostenrijk tentoonstelt is indrukwekkend. Maakt men in deze landen thuis gebak, dan zal het vaak gebaseerd zijn op verse ingrediënten die los gekocht zijn op de markt, of in de supermarkt. Hier geen pakjes en toevoegen van water of melk. Nee, men neemt het maken van gebak uiterst serieus.
‘Thuisbakken’
Is het ’thuisbakken’ al een teken van vakmanschap, dan is het maken van gebak voor restaurants al helemaal een Olympische discipline. Wij lopen een restaurant in en verschillende soorten gebak worden met trots tentoongesteld. Probeer nu maar eens ongevoelig te zijn voor deze culinaire verleiding. Oftewel, niet veel later zitten wij prinsheerlijk op het terras, in het zonnetje te genieten van het gebak. Dat een lokale wespenfamilie ook mee komt genieten mag de pret niet drukken.
Gedurende de week kiezen we met plezier nog een paar lokale restaurants uit om weer te genieten van ander gebak. Geloof me, na deze week is onze kennis van gebak weer enigszins geüpdatet.
‘Kaffee-und-Kuchen-tour’
Maar het blijft een stille droom van me: een ‘Kaffee-und-Kuchen-tour’ door Oostenrijk en Duitsland te maken. Ok, misschien niet zo’n stille droom, want menig vriend heeft al meegedacht: welke bestemmingen, welk gebak, welke route etc etc. Mijn enige angst is wel dat ik waarschijnlijk na al het gebak vierkant de tour eindig. Een van mijn ideeën was om simpel te beginnen. Daarom opperde ik om alleen een ‘Apfelstrudel-tour’ te doen, maar dit werd me al afgeraden, omdat er al zoveel diversiteit heerst onder dit ene type gebak.
Kortom, gebak houdt mij bezig, en niet alleen mij, menig persoon denkt eraan, geeft erom, eet het of heeft er in ieder geval een mening over. Het was dus niet alleen Marie-Antoinette die er nu en dan aan dacht.
Misschien moet ik thuis eens een goed plan maken; ik ga verschillende soorten gebak – uit Europa – selecteren. Om zo een route samen te stellen met een grote variatie aan gebak. Heb je ideeën of suggesties, laat het me weten! Ondertussen ga ik zelf ook maar eens gebak maken; ambachtelijk en zonder pakjes. Eens kijken hoe dat gaat …
