Het is warm, maar de parasol houdt de zon tegen. ik geniet van een een heerlijke lunch en ik probeer vooral weinig te doen. Want ik zit hier, samen met een vriendin van me, op het Griekse eiland Rhodos. En in Juli ligt de temperatuur rond de 31 graden. En met zo’n temperatuur met je niet te veel willen doen. Zen op Rhodos, zou het dan toch echt kunnen?
Zen bij de Verzonken Stad
Bij Rhodos denk ik vooral aan de afleveringen van ‘Bassie & Adriaan en de Verzonken Stad’. Eerlijk gezegd was ik de naam alweer vergeten; maar de avonturen op het eiland, die herinner ik me ten dele nog wel. De welbekende kolossus speelt een rol, de boeven zitten achter een specifieke schijf aan en Bassie en Adriaan gebruiken onder andere een fax om het mysterie op te lossen.
Vooral die fax toont aan hoe gedateerd de productie is. Maar dan nog, het is een avontuur wat kinderen aan de buis hield gekluisterd. Met dank aan dit vrolijke duo herinner ik me nog steeds hun liedjes, en daarom ook woorden zoals ‘kalimera‘. Of misschien alleen dit woord.
Los van dit avontuur staat Rhodos bij mij vooral bekend om de zontoeristen. Want het eiland biedt in juli gemiddeld twaalf a veertien zonuren per dag. Ik denk ook aan de vele restaurantjes, souvenirwinkeltjes en stranden. Wees gerust, het eiland stelt me niet teleur. Maar ik bezoek het vanwege de bruiloft van goede vrienden. Hierdoor ben ik te gast op een prachtig Grieks feest met heerlijke lokale gerechten, muziek en dans. Ja; zon, zee en zen komt zeker dichtbij voor mij.
Ook de dagen erna maak ik uitstapjes op het eiland, uiteraard ook naar toeristische locaties, daarnaast tonen mijn Griekse vrienden ook de plekken waar de toeristen nou net niet, of minder komen. Ik sla zeker reissites en gidsen erop na. Onderschat nooit de kennis van een local. Want deze is van onschatbare waarde.
Zen op het dakterras
Daar zitten we dus, tijdens een van de laatste dagen op een dakterras van een restaurant in Lindos. Het aantal inwoners mag bescheiden zijn, het dagelijks aantal bezoekers in de zomer maakt dit ruimschoots goed. De bezoekers komen vooral voor de Acropolis met haar fenomenale uitzicht over het stadje en natuurlijk de prachtige, blauwe Mediterrane zee. Daarnaast gaan bezoekers naar het historische theater en de winkelstraatjes van het stadje. Zen op Rhodos zou ik dit zeker niet willen noemen. De drukte werkt voor mij niet aanstekelijk.
Natuurlijk zijn wij ten eerste voor de bruiloft gekomen. Meerdere accommodaties zijn door ons geboekt en zodoende bezoeken we verschillende plekken op het eiland. Nu, tijdens een van de laatste dagen mogen we ook even niets doen. Ok, we bezoeken het strand, gaan wat zwemmen en we eten wat. In feite doe ik wat meerdere toeristen elke dag doen, op vakantie. En voor een korte tijd voelt het goed (goh, ik ontspan nog eens).
Zen onder een grote boom
Ik kijk over het balkon naar een grote boom, net aan de overkant van het plein. En twee heren zitten onder de boom, lekker te praten in de schaduw. Nogmaals, met deze temperatuur zou ik hetzelfde doen: kletsen en niet bewegen. En het is precies wat de heren doen. Zen op Rhodos: de heren lijken te weten wat dit inhoudt.
Het is een mooi gezicht; in mijn gedachten heten ze Yiannis en Dimitris. Yiannis vertelt over het werk in het restaurant en hoe hard hij moet werken, voordat de tent vanavond weer opengaat voor drommen toeristen. Dimitris vertelt ondertussen over zijn verbouwingswerkzaamheden voor een nieuw vakantieappartement. Ja, in mijn verbeelding heeft er al een diepgaande dialoog plaatsgevonden tussen beide Griekse heren. En hoe zwaar hun werkdag ook mag zijn, ze lijken toch behoorlijk zen onder de boom. Ondanks de hitte vraag ik me af of ze niet een lekker pittig kopje koffie willen. Of wellicht gewoon een fijn glas verfrissend water.
Even bespreek ik wat met mijn reisgenote die tegenover me zit. We denken hardop na welk restaurant we vanmiddag willen bezoeken. En dat terwijl we nog heerlijk aan het lunchen zijn. Ja, echte luxeproblemen op het midden van een heerlijke zomerdag. We komen daarnaast tot de conclusie dat we ook nog de Acropolis willen bezoeken. Maar we willen wel Zen op Rhodos blijven. Dus we gaan de Acropolis laat in de middag bezoeken.
Ten eerste vanwege de warmte en zon. Ook zie je elke dag hele groepen toeristen als mieren – netjes achter elkaar – de berg op en aflopen. We komen tot de conclusie dat we dit vroeg in de ochtend moeten doen, of aan het eind van de middag, als het een klein beetje begint af te koelen. Het risico is dat we dan lang moeten wachten voor een tafeltje in een restaurant. We zijn in Mediterraans Europa: dineren kan nog later op de avond, in plaats van avondeten om zes uur ’s avonds in Nederland. En zo besluiten we om op de laatste dag nog de Acropolis te bezoeken.
Zen op Rhodos, Griekenland?
Ben ik dan toch echt eens helemaal ontspannen op vakantie? tot mijn eigen verbazing lijkt dit wel zo te zijn. Natuurlijk stonden er dus wel afspraken op de planning, maar na de bruiloft en paar excursies is er dus ook tijd om te ontspannen. Of Griekenland mijn favoriete bestemming wordt, dat durf ik niet te garanderen. Wel vertelt het eiland hoe je kan ontspannen. En de boom met de twee heren eronder toont het in één oogopslag: is het warm, verzet je niet tegen de hitte en doe rustig aan. Soms is een dag zonder planning helemaal prima.
Zen op Rhodos, ik heb zowaar geleerd om me zen te voelen, hier in Griekenland.
Kalimera Yiannis en Dimitris, jullie hebben me een belangrijke les geleerd.
Tips:
Restaurant Melia: https://www.instagram.com/meliacafelindos/
Wat lekker eten voor me betekent? : https://travelisinthedetails.com/eten-in-melbourne-food-markets/
