Mijn taxichauffeur rijdt vrolijk het voorplein op van station Tugu Yogyakarta, het belangrijkste treinstation van de stad. Wanneer ik Java bezoek, kom ik hier graag terug. De verfijnde cultuur, de prachtige omgeving en historische locaties van wereldniveau – waaronder de indrukwekkende Borobudur – maken Yogyakarta telkens weer een bijzondere bestemming. Maar na enkele mooie dagen is het tijd om verder te reizen. Voor deze treinreis Yogyakarta Surabaya stap ik aan boord van de Argo Semeru, een van de modernste treinen van Indonesië. Mijn volgende bestemming is Surabaya, de op één na grootste stad van Indonesië.
Ik bedank de chauffeur, pak mijn koffer en loop richting het stationsgebouw.
Trein Yogyakarta Surabaya – Een gastvrij welkom
Het station bruist van leven. Reizigers voeren geanimeerde gesprekken, koffers rollen over de gladde vloer en regelmatig klinkt het geluid van vertrekkende treinen.
Waarschijnlijk is het mogelijk om alles vooraf via een app te regelen. Mij is dat niet helemaal gelukt. Gelukkig staan er bij aankomst meerdere medewerkers klaar om reizigers te helpen.
Een vriendelijke dame ziet direct dat ik de procedure niet ken en begeleidt me stap voor stap door het incheckproces. Deze trein Yogyakarta Surabaya staat bekend om zijn comfortabele voorzieningen en moderne uitstraling.
De treinreis naar Surabaya duurt ongeveer vier tot vierenhalf uur. Vooraf had ik al verschillende YouTube-video’s bekeken en reiswebsites geraadpleegd. Daarbij viel één ding direct op: de Argo Semeru beschikt over zogenaamde Compartment Suites.
Een privécompartiment voor één persoon, voorzien van comfortabele stoelen, moderne voorzieningen en uitgebreide service.
Het woord “luxe” was voldoende om mijn aandacht te trekken.
Niet zomaar een treinrit
De volledige route van de Argo Semeru begint in Jakarta. Wie dat wil, kan de gehele reis afleggen. Alleen al het traject Jakarta–Yogyakarta duurt ongeveer zeseneenhalf tot zeven uur. Voor zo’n lange rit is extra comfort natuurlijk welkom.
Voor veel reizigers is de trein Yogyakarta Surabaya een comfortabel alternatief voor een lange busreis. Maar eerlijk gezegd vind ik het al heerlijk om vier uur lang in de watten gelegd te worden.
Natuurlijk liggen de prijzen van de compartment suites hoger dan de andere reisklassen. Maar ik vermoed dat menig Nederlandse reiziger dit kan betalen. En vergelijk de prijs-kwaliteit verhouding ook eens met de eerste klas in Nederland. Uiteraard is het reizen in de andere treinklassen ook een ervaring op zich.
De lounge van station Tugu
Voor reizigers van het luxere segment beschikt station Tugu over een speciale lounge. Na controle van mijn ticket word ik hartelijk welkom geheten. En zoals zo vaak in Indonesië gaat gastvrijheid gepaard met eten. Er staat een buffet klaar met warme en koude hapjes. Daarnaast is er een ruime keuze aan dranken.
Op deze dag is de lounge behoorlijk druk. Overal zie ik reizigers, koffers en dozen met eten. Dat blijft iets wat mij fascineert aan Azië. In veel landen nemen reizigers complete voedselpakketten mee voor onderweg. Ik kan me dat in Nederland nauwelijks voorstellen. Stel je voor dat je in de trein zit en een medereiziger eerst een doos aardappelen in het bagagerek zet voordat hij gaat zitten.
(Ironisch genoeg, heb ik dan wel weer net het moment op de foto gezet zonder gasten…)
Mijn eigen compartiment
Wanneer de trein het station binnenrijdt, begeef ik me naar de juiste wagon. Bij binnenkomst word ik vriendelijk ontvangen door een medewerker die mij naar mijn compartiment begeleidt. En laat ik het zo zeggen: de video’s hadden niet overdreven.
Het compartiment is verrassend ruim. Mijn bagage kan eenvoudig worden opgeborgen en ik heb meer dan genoeg bewegingsruimte.
Rust achter een schuifdeur
Wie voor deze wagon kiest, kiest vooral voor rust. Want het compartiment kan worden afgesloten met een schuifdeur, waardoor je volledig op jezelf bent. Medewerkers kloppen netjes aan wanneer ze iets willen vragen of aanbieden.
Kom je dan helemaal geen medereizigers tegen? Nauwelijks.
Hooguit op de gang of bij het toilet. Met maximaal zestien reizigers in de wagon blijft het bovendien opvallend rustig.
Stoelen, schermen en service
Kort na vertrek verdwijnt Yogyakarta langzaam uit beeld. Na het maken van enkele foto’s richt ik mijn aandacht op de stoel. Die doet sterk denken aan een businessclassstoel in een vliegtuig.
Met verschillende knoppen kan de stoel worden aangepast. Er is een scherm aanwezig waarop reisinformatie, films en ander entertainment beschikbaar zijn. De stoel kan volledig achterover, maar ook weer rechtop worden gezet wanneer er een maaltijd wordt geserveerd.
En over maaltijden gesproken. Voor vertrek vroeg ik aan een Jakartaanse vriendin of ik onderweg snacks moest kopen.
Zij reageerde direct: “Chris, natuurlijk niet. Indonesiërs zijn gastvrij. Zeker als je in deze klasse reist.”
Ze kreeg gelijk. Niet lang na vertrek wordt een warme maaltijd geserveerd. Later volgen drankjes, koffie en thee.
Voor ik het weet zit ik comfortabel in mijn stoel, genietend van een warme maaltijd terwijl buiten het Javaanse landschap voorbijglijdt en op het scherm The Hunger Games speelt.
Een licht ironische filmkeuze, want honger heb ik op dat moment absoluut niet.
Door het Javaanse landschap
Gedurende deze trein Yogyakarta Surabaya wisselen de uitzichten elkaar voortdurend af. Soms kijk ik uit over eenvoudige weilanden. Even later verschijnen uitgestrekte rijstvelden, kleine dorpjes en karakteristieke huizen.
Hoewel het entertainmentaanbod uitgebreid is, merk ik dat ik vooral naar buiten blijf kijken. Het ritme van de trein en het landschap dat langzaam voorbijtrekt werken bijna meditatief. Juist tijdens zulke momenten ontstaan vaak nieuwe ideeën.
Ook deze keer vormt daarop geen uitzondering.
Aankomst in Surabaya
Zonder noemenswaardige vertraging arriveert de Argo Semeru in Surabaya. Eerlijk gezegd had de reis nog best wat langer mogen duren. Het comfort, de rust en de service maken deze trein Yogyakarta Surabaya tot één van de prettigste treinervaringen die ik in Azië heb gehad. Zodra ik het station verlaat, word ik echter weer herinnerd aan de levendige chaos die zo kenmerkend is voor Indonesië.
Overal zie ik reizigers met koffers, trolleys en dozen rijst. Buiten ontstaat een ware stormloop richting taxi’s. De backpackers springen moeiteloos achterop scooters. Met mijn koffer is dat iets minder praktisch. Gelukkig blijft iedereen opvallend geduldig. Uiteindelijk krijgt iedere reiziger een Bluebird-taxi toegewezen.
Trein Yogyakarta Surabaya & De toekomst van treinreizen in Indonesië
Tijdens deze reis vraag ik me af wie precies gebruikmaakt van deze nieuwe generatie treinen. Hoe groot is de doelgroep? En hoe zal het Indonesische spoor zich de komende jaren ontwikkelen? Op Java worden de verbindingen steeds beter, sneller en comfortabeler.
Het zou prachtig zijn als ook andere grote eilanden, zoals Sumatra en Sulawesi, in de toekomst over uitgebreide spoorverbindingen beschikken. Natuurlijk spelen factoren als investeringen, geografie en vulkanisch terrein daarbij een belangrijke rol. Maar na deze rit met de Argo Semeru ben ik optimistisch.
Voor nu stap ik in mijn taxi richting het centrum van Surabaya. Luxe treinen, taxi’s en een gezonde dosis chaos. Precies daarom blijf ik zo graag door Azië reizen.
Tips:
Artikel over de Compartment Suites: https://en.tempo.co/read/1782552/kai-launches-suite-class-compartment-available-on-ka-bima-ka-argo-semeru
Bezoek je Yoguyakarta, dan bezoek je de Borobudur: https://travelisinthedetails.com/op-de-borobudur-voor-mij-de-zondvloed/
