De herfst is definitief begonnen en langzaamaan beginnen de bladeren geel en oranje te kleuren. Ook voelt het soms al best guur aan, maar vandaag genieten we van lekker weer. Ik ben duidelijk niet de enige die dit denkt want het is gezellig druk in het centrum van Leeuwarden, waar ik op weg ben voor mijn bezoek aan de Bonifatiuskerk in Leeuwarden. Het onderwerp van dit kleine reisartikel, voor bezoekjes dicht bij huis: Bonifatiuskerk Leeuwarden bezoek en architectuur
Pierre Cuypers
De toegangsdeur staat wagenwijd open. Een bord moedigt geïnteresseerden aan om vooral een kijkje te komen nemen. Nu heb ik vaker binnen een kijkje genomen en het gebouw blijft me fascineren. De kerk is ontworpen door de bekende architect Pierre Cuypers. Mocht je deze naam toch niet bekend voorkomen, denk bij voorbeeld aan het centraal station van Amsterdam en het Rijksmuseum in dezelfde stad. Niet in staat om deze gebouwen te bezoeken, geen zorgen. Zo’n 60 kerken in Nederland zijn door hem ontworpen.
Ietwat verborgen
De Bonifatiuskerk staat ietsje verder weg van de straat en ik vermoed dat mensen daarom minder snel geneigd zijn om even binnen te lopen. Wellicht weten velen niet eens van het bestaan van deze kerk af en zijn ze alleen vaag bewust van een kerktoren, die een aandeel levert aan de skyline van de Friese hoofdstad.
Hoe dan ook, ik mag er graag even binnenlopen, want de architectuur vind ik fascinerend. Denk aan bakstenen en niet de bekende gepleisterde, witte muren. En van buiten lijkt de kerk misschien niet mega groot, maar wanneer je binnenloopt zal je vast verrast zijn over de grootte van het gebouw.
Ik zit even in een van de kerkbanken en geniet even van de stilte en rust. Dit mag ik ook graag doen in andere heiligdommen. (De Borobudur op Java doet bij mij hetzelfde en het representeert een totaal andere religie: https://travelisinthedetails.com/op-de-borobudur-voor-mij-de-zondvloed/) Vervolgens maak ik een korte wandeling en merk dat verschillende geprinte A4’tjes uitleg geven over bepaalde standbeelden en decoraties in de kerk. Zo leer ik onder andere over de heilige Barbara en lees ik meer over bepaalde schilderijen en altaars.
Zelf ben ik gefascineerd door de biechthokjes. Ik weet dat deze in sommige kerken echt nog druk in gebruik zijn. (Denk Zuid-Europa.) Ik ben niet opgegroeid met biechthokjes en daarom blijf ik nieuwsgierig naar dit fenomeen. Ik besluit de gastvrouw naar dit fenomeen te vragen.
- “Goeiedag mevrouw, kunt u mij vertellen of de biechthokjes nog in gebruik zijn? en zo ja, hoe werkt het eigenlijk? zelf ging ik in mijn jeugd naar een protestantse kerk. Vandaar.”
- “Goeiedag, welkom in onze kerk. En de biechthokjes zijn niet meer regelmatig in gebruik. Daar moet u eerst een afspraak voor maken, met de pastoor.”
- “Ah oh echt? wat interessant. Nou, goed om te weten.”
- “Heeft u een kijkje genomen in een van de hokjes?”
- “Oh nee mevrouw, nogmaals, ik ben niet vertrouwd met het fenomeen. Alleen geïnteresseerd. Dus ik heb niet zomaar een kijkje genomen.”
- “Had u een kijkje genomen, dan had u gezien dat ze er een beetje verlaten bijstaan. Met wat stof en misschien wat items die hierin zijn opgeborgen.”
- “Ah vandaar uw vraag. Nou ja, positieve zaak, toch? de kerkgangers hier zijn geen zondaars.”
(Of het zijn wel grote zondaars en vertellen het gewoon niet … kan ook nog, bedenk ik me later.) - “Hahaha, daar heeft u een goed punt. Nou kijkt u gerust rond, lees vooral de extra uitleg. U bent van harte welkom.”
Het is een kort en geanimeerd gesprek. De dame is alleraardigst en verwelkomt mensen op een warme manier. Nu heb ik zelf net een rondje gelopen door de kerk, dus nog een rondje is misschien een beetje te veel. Maar ik beloof haar dat ik binnenkort weer eens langskom.
De Bonifatiuskerk: De Sint Titus kapel
Nadat ik een kaarsje heb gebrand kijk ik nog even in de Tituskapel. Deze kapel is gewijd aan Sint Titus; hij is oorspronkelijk geboren in Zuid Friesland. Maar uiteindelijk werd hij tijdens de Tweede Wereldoorlog vermoord in concentratiekamp Dachau. (Voor meer informatie: https://nl.wikipedia.org/wiki/Titus_Brandsma)
Mocht je een kerk verwachten vol met kleur en overdadige decoraties, dan kom je misschien bedrogen uit. Ja, er zijn zeker gedecoreerde altaars en andere elementen met elegante vormgeving. Maar het is zeker niet de parade aan ‘kerkelijk glitter en glamour’ die je misschien elders hebt gezien.
Fietsen in de kapel
Wanneer ik even rondkijk in een kapel zie ik het bericht op de deur staan. “Fiets niet stallen in de kapel, dank u wel“. Tsja, zo kan je dus ook met een kerk omgaan. Het feit dat dit bericht hier hangt geeft al aan dat men toch al wel eerder een fiets hier heeft neergezet.
Als beelddenker zie ik gelijk een ‘kerkelijke drive in’ voor me. Wel handig, je fietst binnen, gaat bidden en je rijdt daarna gelijk weer naar buiten. (Voor een paar seconden voel ik me zeer creatief, zo niet inventief. Maar na 10 seconden later is dat veranderd in een gevoel van teleurstelling. In de Verenigde Staten hebben ze dit fenomeen allang uitgevonden en toegepast. Zie hier b.v.: https://www.driveinchurch.net/)
De kapel, opgeruimd
Hoe dan ook, bezoekers zullen nu de kapel opgeruimd en ordentelijk aantreffen. Zonder fietsen, wel te verstaan. Ik verlaat de kerk, pak mijn fiets (die stond dus netjes buiten geparkeerd) en loop de stad in. De kerk staat geen fietsen in de kapel toe, maar passanten zijn van harte welkom. De extra geprinte uitleg en bezoekersuren geven aan dat men blij is met de bezoekers. De toegang is gratis, maar een donatie mag altijd. Ik denk even terug aan mijn bezoek aan een kerk in Brussel. Hier kon je gewoon met je bankpasje of telefoon betalen. Bonifatiuskerk, het is een kleine tip 😉
Bonifatiuskerk Leeuwarden bezoek en architectuur
Mocht je Leeuwarden bezoeken, en alle musea in de stad al bezocht hebben, neem dan eens een kijkje in de Bonifatiuskerk. Je kan er dus meer te weten komen over het katholieke geloof, de geschiedenis van de kerk en haar architectuur. De dame vertelde dat bezoekers welkom zijn op zaterdag, van 14:00-16:00. Maar kijk altijd even de website na, om zeker te zijn: https://www.sintvitusparochie.nl/locaties/st-bonifatiuskerk/.
Uiteindelijk bedenk ik me dat ik nog bitter weinig nieuws heb geleerd over het biechten in de kerk. Goed, dat wordt dus nog ff doorzoeken en met een pastor praten. Misschien vind ik er eentje in een van Cuyper’s andere zestig kerken.
