Sommige vrienden vragen zich af of ik wel eens stil kan zitten. “Is relaxen een optie voor jou?” vragen ze dan. En om eerlijk te zijn begrijp ik hun vraag (en wellicht zorg). Ik heb graag het gevoel dat ik alles uit elke vakantiedag haal. En zeker als je in een stad of gebied bent waar veel te doen is, wil ik graag zoveel mogelijk zien, beleven en leren. En toch, ik wil natuurlijk ook wel eens iets met hun vraag en advies doen: eens even rustig aan doen. Ik ben klaar voor een nieuwe ervaring!
Een nieuwe ervaring en poging: rust nemen
Laat ik deze reis dus maar eens de daad bij het woord voegen. Ik ben immers zes weken onderweg. En het kan dus niet elke dag feest zijn. Ga ik er elke dag vol voor, dan heb ik waarschijnlijk binnen no-time een travel-burnout. En dat is wel het laatste wat ik wil. In dit gebied is natuurlijk de Borobudur de grootste attractie. Los daarvan zijn er meerdere kleine tempels. Daarnaast is er landbouw (rijst) en zijn er kleine nederzettingen. (https://nl.wikipedia.org/wiki/Magelang_(stad)) Maar rust nemen is best mogelijk.
Ontspannen: liggend in de zon
Goed, ik houd me dus aan dit ‘reisgebod’ en ga een middag niet meer doen dan wat zwemmen, lezen en lui op de ligstoel hangen. in de volle zon. En dáár had ik even over na moeten denken. Normaal ben ik sowieso niet van het zonnebaden, en terugkijkend vraag ik me ook af waar mijn verstand het hier liet afweten. Feit is dat het lekker warm (zo niet, heet) was in de zon.
Kleurbekennen en verbranden
De dagen erna heb ik hier de vruchten van geplukt. Want ik heb nieuws voor je. Ook donkere mensen kunnen bruin worden. En erger, ook ik kan verbranden. De eerste en laatste keer dat me dit overkwam was jaren (ahem, decennia) geleden. Het is dus een hernieuwde ervaring, maar wel eentje die ik graag wil voorkomen in de toekomst.
Ik kijk vanaf nu met iets meer compassie naar mijn ‘blanke medemens’. En dan vooral hen die – zelfs met factor vijftig – binnen een half uur helemaal rood zijn. Stel je toch voor: dertig minuutjes zonneschijn, en je huid heeft gelijk een dieprode kleur die niet misstaat bij een stemmige kerst.
Paasei
De laatste dagen heb ik mezelf eens even goed aangekeken in de hotelspiegel. En dan zie ik een combinatie van bruin en rood. Eigenlijk de typische verpakking voor paaseitjes. (Het soort van ‘chocolade-met-frambozenvulling’.) Laat het nu Pasen zijn; prima timing dus!
Je begrijpt, de zonnebrand en aftersun heb ik weer ingeslagen. In voorgaande jaren had ik deze altijd netjes in mijn koffer ingepakt, maar nogmaals, dit stukje logica heb ik dit jaar dus iets te gemakkelijk overgeslagen. Oh well, les weer geleerd. Het is vanaf nu weer netjes insmeren. Want ook ik kan dus kleur bekennen.
Fijn Pasen!
